Wskazania i przeciwwskazania do pracy z rodziną

Podejście rodzinne daje bardzo dobre rezultaty momentach kryzysowych związanych z różnymi fazami cyklu życia, przypadku nieporozumień małżeńskich, w trudnościach wynikających z relacji dzieci i młodzieży z rodziną; momentach stresu czyli kryzysu spowodowanego np. śmiercią chorobą, wyjazdem, zmianą ról i relacji w rodzinie itp., w kryzysie tożsamości, jaki towarzyszy w przechodzeniu w wiek młodzieńczy, przypadku wadliwej komunikacji i interakcji, a także nieprawidłowych ról w rodzinie. Można powiedzieć, że podejście to jest skierowane do rodziny, która chce być rodziną. Według znawców tematu nie można stosować podejścia rodzinnego kiedy istnieje nieodwracalna tendencja do zerwania więzów. To podejście nie jest możliwe również wtedy kiedy członkowie rodzin nie mają wspólnych celów oraz jeśli podstawowy konflikt jest wywołany przez nerwice lub zaburzenia charakteru jednego z członków-wtedy przygotowanie takiej osoby musi nastąpić według metody indywidualnego przypadku. W ramach podejścia rodzinnego wypracowano teorię następujących odmian podejścia rodzinnego: psychoanalitycznego, integracyjną, strukturalną terapie systemu społecznego oraz grupy rodzin. w Polsce przyjęła się jedna z odmian podejścia rodzinnego w metodzie indywidualnego przypadku jak jest grupa rodzin. Jest to metod, która przynosi znakomite rezultaty.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.