Rola pracownika socjalnego w podejściu rodzinnym

Każdy z teoretyków racy socjalnej widzi inaczej rolę pracownika socjalnego w podejściu rodzinnym. Dal jednym pracownik socjalny spełnia rolę ojca, dziadka, który interesuje się rodziną i angażuje w sposób aktywny w jej sprawy. Inne podejście mówi natomiast, że pracownik socjalny jest terapeutą uczącym prawidłowej komunikacji w rodzinie, a sam pracownik socjalny jest wzorem tej komunikacji. Pracownik socjalny stara się stworzyć przede wszystkim przymierze terapeutyczne. Zdaniem zwolenników tego podejścia pracownik socjalny powinien razem z rodziną cierpienie, smutek i radość. Pracownik idzie jakby po śladach rodziny (z ang. tracking). Śledzi proces komunikacji, zachowania w rodzinie, zadaje pytania, naprowadza i zachęca. Można mówić o tzw. mimetyzmie czyli dostosowaniu się do stylu rodziny. Pracownik socjalny przyjmuje sposób komunikacji wyrażania się itp. obowiązujące wdanej rodzinie. W podejściu rodzinnym stosowanym w pracy socjalnej w ramach pomocy społecznej ważne są rezultaty działań. Pracownik socjalny stara się przede wszystkim ograniczyć obawy rodziny, wprowadzić atmosferę życzliwości, dodać rodzinie wiary w powodzenie terapii, wspierać i motywować do podjęcia pozytywnych zmian. Rolą pracownika socjalnego jest również wspieranie pozytywnych zmian, które zachodzą w rodzinie on nie może być kuratorem ale bardziej przyjacielem rodziny bardziej wspierającym niż kontrolującym.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.