Problem mentalny wielu rodzin w zakresie korzystania z pomocy społecznej

Jeszcze do końca lat osiemdziesiątych XX stulecia w naszym kraju funkcjonowanie pomocy społecznej nie miało tak wielkiego znaczenia jak w latach dziewięćdziesiątych czy obecnie. Nie było jeszcze wtedy osób bezdomnych ani rodzin o tak głębokiej patologii, przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Problemem wielu rodzin, po przemianach ustrojowych w naszym kraju, stało się nawet poszukiwanie pracy czy radzenie sobie w trudnych sytuacjach życiowych. W poprzednim ustroju każdy miał pracę, wystarczyło się zgłosić do odpowiedniego urzędu. Obecnie każdy musi zadbać o siebie, o byt swojej rodziny, państwo ograniczyło się w tym zakresie do minimum. Młodzi ludzie, wychowani już w czasach obecnych, lepiej sobie radzą w większości przypadków niż ludzie wychowani w poprzednim ustroju. Wraz z utratą pracy nie potrafią znaleźć nowej, nie umieją się przekwalifikować, popadają w biedę. A jednocześnie wzbraniają się przed zgłoszeniem się do opieki społecznej o pomoc, uważają, że jest to uwłaczające, poniżające. Przez tyle lat pracowali, radzili sobie, aż tu nagle trzeba wyciągnąć rękę i o coś prosić. Dlatego wiele rodzin, pomimo życia na granicy ubóstwa, nie zgłasza się po pomoc, nie dopuszczają nawet do siebie takiej myśli. Dlatego pracownicy ośrodków pomocy społecznej powinni sami znajdować takie rodziny, potrzebujące pomocy i oferować im wsparcie, wtedy na pewno łatwiej będzie się wielu rodzinom przełamać i pomoc przyjąć.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.