Archive for the ‘Bez kategorii’ Category

Cechy idealnej opiekunki społecznej

Główny ciężar niesienia pomocy społecznej w naszym kraju osobom i rodzinom, które sobie nie radzą w życiu i potrzebują stałej bądź okresowej pomocy, spoczywa na opiekunkach społecznych, zatrudnionych w miejskich i gminnych ośrodkach pomocy społecznej., Czy jednak każda osoba może zostać opiekunka społeczna, jakie powinna mieć cechy, aby prawidłowo wykonywać swoja funkcję? Praca opiekunki społecznej nie należy do lekkich, nie mówiąc już o samej pracy fizycznej, lecz rozpatrując również sferę psychiczną. Opiekunka powinna być po części psychologiem, socjologiem, pedagogiem, powinna być w stanie zrozumieć poszczególnych ludzi, ich problemy, rozterki, motywy działania. Praca opiekunki wymaga, aby bardzo często obracała się ona wśród rodzin patologicznych, gdzie rządzą przemoc i alkohol, wymaga to wiec cechy silnego charakteru danej osoby, a nawet odwagi, gdy idzie do mieszkań, gdzie panuje patologia. Wzorowa opiekunka powinna być bezstronna, potrafiąca jednocześnie wysłuchać ludzi, zwracających się o pomoc, a jednocześnie umiejąca racjonalnie dostrzec sytuację danej rodziny i odpowiednio zaradzić powstającym problemom. Powinna być cierpliwa, gdyż musi wysłuchiwać wielu ludzkich żali, narzekania, czasem złości. Powinna polegać nie tylko na swojej wiedzy, ale też konsultować się szeroko z przedstawicielami instytucji, których cele są zbieżne i mają kompetencje do rozwiązywania problemów rodzin.

Współdziałanie opiekunek społecznych z innymi instytucjami

W naszym kraju główne zadanie niesienia pomocy rodzinom czy poszczególnym osobo, które są w trudnej sytuacji materialnej lub zdrowotnej, spoczywa na miejskich oraz gminnych ośrodkach pomocy społecznej, koordynowaniem pracy tych ośrodków i innych organizacji niosących różnoraka pomoc zajmują się powiatowe centra pomocy rodzinie. Podstawowymi pracownikami tych organizacji są opiekunki społeczne, to na nich spoczywa ciężar kompleksowego zajęcia się rodziną czy to patologiczna, czy po prostu wymagającą pomocy stałej lub okresowej. Opiekunka społeczna, informacje o trudnym położeniu danej rodziny czerpie podczas wykonywania codziennych czynności w terenie, rozmów z sąsiadami, jednak w większości przypadków to po prostu rodziny same dają sygnał do ośrodka opieki, że potrzebują pomocy. Opiekunka społeczna w swojej pracy nie powinna ograniczać się tylko i wyłącznie do własnych obserwacji sytuacji danej rodziny czy rozmów z sąsiadami, powinna współpracować z szeregiem innych osób i instytucji, które mogą posiadać cenne informacje o danej rodzinie, z drugiej zaś strony mogą – w ramach posiadanych kompetencji i uprawnień – również okazać pomoc danej rodzinie. Tak więc zalecana jest ścisła współpraca opiekunek społecznych z kuratorami sądowymi, zwłaszcza do spraw rodzin i nieletnich, z dzielnicowymi, którzy posiadają przecież cenne informacje dotyczące patologii wśród poszczególnych rodzin, mają też możliwości oddziaływania prawnego na dane rodziny. Cennym współpracownikiem takiej opiekunki społecznej jest tez pedagog szkolny, w sytuacji, gdy w danej rodzinie są dzieci realizujący obowiązek szkolny.

Pomoc społeczna w opinii różnych partii politycznych

W każdym praktycznie kraju europejskim istnieją liczne organizacje, zajmujące się niesieniem pomocy tym ludziom czy rodzino, które sobie nie radzą w życiu albo też zostali dotknięci przez choroby czy zdarzenia losowe i potrzebują wsparcia. Skala pomocy społecznej w poszczególnych krajach jest bardzo różna, w niektórych dominują organizacje pozarządowe, w innych zaś to instytucje rządowe biorą na siebie główny ciężar w zakresie niesienia pomocy. Przykładem państwa, gdzie pomoc społeczna ze strony rządu jest minimalna, są Stany Zjednoczone – na przeciwnym biegunie znajdują się kraje skandynawskie – Norwegia, Szwecja i Finlandia. W naszym kraju zaangażowanie w pomoc społeczna wykazuje zarówno państwo, poprzez MOPS-y i GOPS-y, liczne są również organizacje pozarządowe, jak chociażby Caritas, które utrzymują się z dobrowolnych datków ludzi i firm. Przedstawiciele poszczególnych partii politycznych w naszym kraju maja różne zdania na temat pomocy społecznej, która powinna być kierowana ze strony państwa do osób znajdujących się w trudnej sytuacji czy starszych. Lewicowe i centrowe partie tradycyjnie uważają, że skala pomocy społecznej wcale nie jest za duża i należałoby ja jeszcze zwiększyć. Inaczej uważają w większości ugrupowania prawicowe, gdzie panuje opinia, że ludzie będący w trudnej sytuacji powinni liczyć na pomoc swoich rodzin i organizacji tylko pozarządowych.

Czy zasiłki becikowe to już pomoc społeczna

Kilka lat temu nasz parlament uchwalił ustawę, popularnie zwana ustawą becikową, zgodnie z którą każda matka po urodzeniu dziecka otrzymuje jednorazowy zasiłek w wysokości tysiąca złotych. Ponadto wiele miast i gmin w Polsce wprowadziło tak zwane podwójne becikowe, czyli wypłacenie dodatkowego tysiąca złotych dla matek, które urodziły dziecko, jednak sytuacja finansowa rodziny nie jest dobra, a więc dochód na jedna osobę w rodzinie jest relatywnie niski. Ustawa becikowi praktycznie od początku wzbudza dyskusje, czy jest to dobre rozwiązanie, czy jest to pomoc społeczna kierowana precyzyjnie do osób potrzebujących, czy po prostu rozdawnictwo państwowych pieniędzy. Założeniem twórców ustawy oparz posłów, którzy ja przegłosowali, było zachęcenie rodzin do posiadania większej ilości dzieci, jednak specjaliści twierdza, że absolutnie nie spełnia ona takiej roli, bowiem rodziny nie decydują się przecież na posiadanie dzieci z uwagi na jednorazowe wypłacenie im tysiąca złotych i że w tej dziedzinie należałoby zastosować inne, bardziej skuteczne rozwiązania. Rozdawanie wszystkim rodzinom, niezależnie od ich statusu materialnego, po tysiącu złotych jest faktycznie marnotrawieniem w pewnym sensie państwowych, czyli wspólnych pieniędzy, bo przecież dla wielu zamożnych rodzin ten tysiąc złotych jest tylko kropelką w ich dochodach. Inaczej wygląda przyznawanie zasiłków porodowych dla rodzin po zbadaniu ich sytuacji materialnej, takie zasiłki rzeczywiście spełniają rolę pomocy społecznej i posiadają swoje logiczne uzasadnienie.

Jakie są kryteria uzyskania pomocy społecznej w Polsce

Pomoc społeczna w naszym kraju ma wiele wymiarów, nie jest to tylko wypłacanie pieniędzy osobom, które posiadają niskie dochody. Jednym z czynników pomocy społecznej są różnego rodzaju zasiłki pieniężne, wypłacanie czasami w zależności od sytuacji materialnej rodzin, czasem zaś z uwagi na chorobę, kalectwo, podeszły wiek osoby lub też losowe zdarzenie, które spowodowało konieczność pomocy danej rodzinie czy osobie. Zasiłki na dzieci otrzymują te rodziny, które nie przekraczają progu dochodowego na jednego członka rodziny, od kilku lat ten próg nie może przekroczyć 504 złote miesięcznie. Z kolei zasiłek pielęgnacyjny otrzymują osoby, które zostały uznane za niezdolne do samodzielnej egzystencji, a więc posiadają stopień kalectwa lub też posiadają przyznaną I grupę inwalidztwa. Ten zasiłek otrzymują też osoby, które ukończyły 75 rok życia. Rodziny mogą też liczyć na dofinansowanie ze strony organów pomocy społecznej w sytuacji, kiedy wyprawiają dzieci do szkoły, a posiadają bardzo niski dochód, obecnie kryterium pomocy przy zakupie podręczników i przyborów szkolnych wynosi 350 złotych dochodu na jedna osobę miesięcznie. Rodziny, znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej, a więc te, gdzie rodzice nie posiadają dochodów lub są one bardzo niskie, mogą liczyć na zasiłki celowe, udzielane przez miejskie albo gminne ośrodki pomocy społecznej, po zgłoszeniu w ośrodku trudnej sytuacji materialnej czy życiowej.

Jak działa pomoc społeczna w naszym kraju

W naszym kraju jest wiele osób, rodzin, które nie radzą sobie w codziennym życiu, nie posiadają pracy, mają problemy z utrzymaniem dzieci czy też są schorowane i nie się kto nimi opiekować. Wszystkie te osoby oczekują pomocy ze strony państwa, więc instytucji powołanych statutowo do niesienia pomocy społecznej. W poszczególnych powiatach istnieją powiatowe centra pomocy rodzinie, które to instytucje są powołane do koordynowania prac innych organizacji niosących pomoc, jak też wykonują samodzielnie różnego rodzaju zadania związane bezpośrednio niesieniu pomocy społecznej. Prężnie działają w poszczególnych miastach miejskie ośrodki pomocy społecznej, w gminach maja swoje odpowiedniki w postaci gminnych ośrodków pomocy społecznej. Osoby starsze, które nie mogą liczyć na pomoc swoich rodzin, maja problemy z funkcjonowaniem na co dzień, a zamieszkują same, także mogą liczyć na pomoc zatrudnionych w MOPS-ach o GOPS-ach opiekunek społecznych, które przyrządzają im posiłki, podają lekarstwa, robią zakupy i sprzątają mieszkanie. Innym rodzajem pomocy społecznej w naszym kraju są zasiłki celowe, które przyznawane są przez ośrodki pomocy społecznej rodzinom na podstawie przeprowadzonych wywiadów środowiskowych przez pracownice socjalne danych ośrodków. Mogą to być zasiłki z uwagi na chorobę, okres zimowy (zakup węgla czy odzieży) oraz z uwagi na różne problemy finansowe rodzin będących w potrzebie.

Kto jest koordynatorem pomocy społecznej w Polsce

W naszym kraju istnieje kilka instytucji, których zadaniem naczelnym albo jednym z kilku głównych jest niesienie pomocy społecznej osobom tego potrzebującym, które nie są w stanie poradzić sobie z codziennymi problemami. Jedną z takich instytucji, posiadającą najwięcej kompetencji w tym zakresie, są miejskie ośrodki pomocy społecznej, pomagające ludzkości zamieszkałej na terenie miast. Z kolei na wsiach pomoc społeczna zajmuje się gminne ośrodki pomocy społecznej, przy czym w wielu przypadkach współpracują one z miejskimi ośrodkami. Nadal działa w Polsce w zakresie również pomocy społecznej Polski Czerwony Krzyż, są też organizacje społeczne, pozarządowe takie jak Caritas i kilka innych. Na początku lat 2000-tych powstała koncepcja, aby jedna organizacja koordynowała wszystkie ośrodki pomocy społecznej, dlatego też powstały w tym czasie w każdym powiecie powiatowe centra pomocy rodzinie, którym podlegają inne ośrodki pomocy społecznej, zarówno te gminne, jak i miejskie. Rolą PCPR jest ścisła współpraca z instytucjami, które zajmują się szeroko rozumianą pomocą społeczną, koordynacją wielu działań, organizowanie różnego rodzaju akcji pomocowych. PCPR służy również doradztwem prawnym dla rodzin, które maja tego rodzaju problemy, a nie stać ich na zawodowego prawnika. Instytucja ta działa również w kwestii przeciwdziałania przemocy w rodzinie, prowadząc ścisłą współpracę w tym zakresie z policją.

Czy w Polsce jest potrzebna pomoc społeczna

Jeszcze przed przemianami ustrojowymi w naszym kraju, a więc przed rokiem 1989, pomoc społeczna miała zupełnie inny wymiar niż obecnie. Praktycznie nie było takich instytucji jak miejskie czy gminne ośrodki pomocy społecznej, tę role pełniły różne komórki przy dużych zakładach pracy oraz pracownicy Polskiego Czerwonego Krzyża. Wyspecjalizowane opiekunki pracujące na etatach w tej instytucji pomagały osobom starszym w robieniu zakupów, sprzątały ich mieszkania oraz gotowały posiłki. Jednak od początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku sytuacja w Polsce zmieniła się diametralnie, wiele grup ludności nie potrafiło się odnaleźć w nowej sytuacji. W bardzo trudnym położeniu znalazła się cała grupa dawnych pracowników Państwowych Gospodarstw Rolnych, które masowo były rozwiązywane, a ludzie tam zatrudnieni lądowali na przysłowiowym bruku. Nie umieli robić nic innego niż praca na roli, stawali się bezrobotnymi, w wielu rodzinach zaczęła rodzić się patrologia, a więc dominował alkohol i przemoc w rodzinie. Taka sytuacja utrzymuje się w wielu tego rodzaju rodzinach do dziś już kolejne pokolenie, powielając wzorce, postępuje tak samo. Dlatego pomoc społeczna w Polsce, dobrze ukierunkowana, jest bardzo potrzebna, gdyż wielu ludzi nie radzi sobie w obecnej sytuacji, gdzie są trudności w znalezieniu pracy, opłaceniu mieszkania czy borykanie się z kosztami utrzymania dzieci.

Czy projekty socjalne mają sens?

Projekty socjalne są przykładem na to, że praca socjalna może być kreowana oddolnie przez twórczych pracowników socjalnych współdziałających z podopiecznymi i pracownikami innych instytucji. Współczesny pracownik socjalny musi umieć łączyć badanie z działaniem i działanie z badaniem, tylko wówczas jego praca będzie efektywna. Działania innowacyjne wzbogacające standardową działalność instytucji nie zawsze wymagają środków finansowych. Czasem wystarczy poszukać ludzi, którzy dobrowolnie i często z dużą radością pomogą w realizacji zaplanowanego działania. Pracownik socjalny patrząc przez pryzmat wyżej przedstawionych projektów spełnia w ostatnim etapie realizacji działania role osoby towarzyszącej zmianom zachodzącym funkcjonowaniu jednostki i grupy. Projekty socjalny jest potrzebny by dokonywać zmian bu obliczu środków finansowych przeznaczonych na pomoc społeczną projekty są potrzebne bo pozwalają na dokonywanie zmian, by w obliczu zmiany całej pomocy społecznej wykorzystać nowe trendy i możliwości by pomóc ludziom normalnym funkcjonowaniu w ponownym odnalezieniu się w społeczeństwie. Duża rola jest w tym zakresie pracownika socjalnego, który powinien przeprowadzić dokładną diagnozę społeczną gdyż tylko wtedy projekt socjalny będzie miał szanse na realizacje. Warto jednak na to poświęcić czas, bo efekty są zadziwiające.

Znaczenie projektów socjalnych dla pracowników socjalnych i instutucji

Z punktu widzenia pracownika socjalnego projekty działania socjalnego będące wzbogaceniem działania instytucji stanowią zagrożenie wtedy gdy czuje się on dobrze w swym dotychczasowym funkcjonowaniu w instytucji. Projekt może być odpierany jako swojego rodzaju dopływ świeżości, wtedy gdy pracownik socjalny czuje się nieusatysfakcjonowany z powodu niedostatków praktyki biurokratycznej w przeciwdziałaniu niektórym negatywnym zjawiskom społecznym. Projekty pozwalają zaspokoić jego potrzebę tworzenia i eksperymentowania, a także umożliwiają spotykanie klientów instytucji poza biurem winnych realiach. Są najlepszym sposobem bycia skutecznym w działaniu. Projekt socjalny pozwala na zdobycie nowych umiejętności i doświadczeń. Wreszcie ograniczają one biurokrację na rzecz działania. Poprzez realizację projektów socjalnych, w których podopieczni i użytkownicy współtworzą działanie, instytucje stają się skuteczniejsze. Oferując działania odpowiadające potrzebom podopiecznych mobilizuje ich do tworzenia nowych relacji społecznych, do działania przez co zwiększa ich szanse na usamodzielnienie. Instytucje stają się atrakcyjniejsze dla klientów gdyż spełniają ich oczekiwania i sami decydują czy chcą zaprowadzić w swoim życiu zmiany. Pozwalają na wejście w nowe relacje społeczne i podkreślają dobre strony klienta pomocy społecznej.